Soms schreef Thei Berkers zijn teleurstelling, zijn verlangen
en zijn hoop uit in een gedicht.

Vooruitgang

We streven ernaar,
en wat zijn we trots!
dat er in ieder dorp,
gehucht zo waar
een zwembad komt
met kunstmatig geklots
met chloorontsmetting overladen.

Maar realiseren wij ons wel:
is er nog één beekje,
plas of kwel
waar we zonder gevaar
ons lijf te schaden
nog kunnen drinken
of pootjebaden?

Hoop

En nog
gewandeld met God
in zijn natuur
Mijn adem, de stilte
alles was puur
En verga ik tot stof

En nog
opgelost puur
in zijn natuur

En toch
Hoog boven het stof
en aards gedruis
zweeft mijn ziel
door het ijle, iel
als vloog ze weer naar huis

En nog
in het stof
tekent weer een kind
zingt huppelend zijn lied
in de lentewind.